Zespół cieśni nadgarstka - Opis i leczenie

Czujesz mrowienie, drętwienie i pieczenie w jednej lub w obu rękach? Pogarsza się wrażliwość palców i odczuwasz ból w nadgarstku? Nieprzyjemne uczucia i bóle związane z zespołem cieśni nadgarstka mogą Cię także często budzić we śnie. Może właśnie dlatego szukasz sposobu, jak pozbyć się tych dolegliwości.

Ostrzeżenie:
Nie wykorzystuje tego lub jakiegokolwiek innego artykułu w internecie do stawiania diagnozy. Prawidłową diagnozę może zawsze postawić tylko lekarz. Nie odkładaj wizyty u lekarza i zajmij się odpowiednio wcześnie swoim stanem zdrowia.

Chcesz uwolnić się od bólu, obrzęków i stanów zapalnych?
Teraz można skorzystać z możliwości bezpłatnego zastosowania magnetoterapii 3D Biomag.
Wypróbuj za darmo >>
Zespół cieśni nadgarstka - opis, leczenie
Zdjęcie: : Zespół cieśni nadgarstka

Opis zespołu cieśni nadgarstka i przyczyny powstania

Zespół cieśni nadgarstka jest jedną z najpowszechniejszych dolegliwości związanych z uszkodzeniem nerwów kończyn górnych. Zagrożone są przede wszystkim kobiety w średnim wieku. To także jedna z najczęstszych chorób zawodowych.

Kanał nadgarstka to przejście z przedramienia do dłoni ograniczone przez kości nadgarstka i więzadło poprzeczne nadgarstka. Przez ten tunel przechodzą niektóre nerwy, naczynia i ścięgna. Jeśli w tej cieśni dojdzie do ucisku nerwu, jest to bardzo bolesne, a powstały stan jest nazywany zespołem cieśni nadgarstka.

Ostra postać choroby jest spowodowana przez szybkie i trwałe zwiększenie ucisku w rejonie kanału nadgarstka. Jest to najczęściej związane ze złamaniami, oparzeniami lub miejscowymi infekcjami.

Postać przewlekła jest jednak dużo częstsza, a objawy mogą się utrzymywać przez miesiące, a nawet lata. Przyczyna choroby jest ustalana tylko w 50% przypadków. Jedną z możliwych przyczyn zespołu cieśni nadgarstka jest nadmierne, długotrwałe i jednostronne obciążenie drobnych mięśni dłoni i przedramienia. Ten zespół występuje na przykład przy pisaniu na klawiaturze, pracy z narzędziem, ale też grze na instrumencie muzycznym.

Jak przebiega badanie tunelu nadgarstka?

Jeśli wystąpią u Ciebie objawy zespołu cieśni nadgarstka, najlepiej udać się do lekarza i poddać specjalistycznemu badaniu. Ważny jest wywiad, na podstawie którego lekarz ustali subiektywne odczucia pacjentów i oczywiście zaleci badanie dłoni za pomocą urządzenia do elektromiografii (EMG). Za pomocą tego badania mierzy się przewodność nerwów i na jego podstawie neurolog potwierdza lub odrzuca diagnozę zespołu cieśni nadgarstka.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka – uwolnij się od bólu

Leczenie rozpoczyna się od znalezienia i usunięcia przyczyny, zmniejszenia obciążenia ręki i zastosowania ortezy. Zwykle są podawane niesteroidowe leki przeciwreumatyczne.

  • Cieśń nadgarstka – przejście od przedramienia do dłoni ograniczone kośćmi nadgarstka i ścięgnami.
  • Syndrom – zbiór objawów (symptomów) schorzenia.
  • Stan ostry – nagłe wystąpienie intensywnych objawów.
  • Stan przewlekły – stan o stopniowym i długotrwałym rozwoju.
  • Niesteroidowy lek przeciwreumatyczny – niesteroidowy środek przeciw bólowi, zapaleniu i gorączce.

Nieodłączną częścią leczenia jest fizjoterapia polegająca na aplikacji ultradźwięków, lasera, jontoforezy, magnetoterapii i na uruchomieniu kości nadgarstka w celu przywrócenia krążenia, usunięcia obrzęku i zmniejszenia bolesności.

Gdy uszkodzenie nerwu jest średnio ciężkie i ciężkie lub wtedy, gdy leczenie konserwatywne zawiedzie, trzeba zastosować rozwiązanie chirurgiczne.

W ramach konserwatywnego leczenia rehabilitacyjnego niektórych objawów zespołu cieśni nadgarstka znaczące miejsce zajmuje magnetoterapia pulsacyjna o niskiej częstotliwości Biomag, która dla dobra pacjenta wykorzystuje działanie przeciwbólowe i gojące w połączeniu ze wsparciem regeneracji.  Łagodzi ból, zmniejsza obrzęk i objawy zapalne, stymuluje gojenie i przynosi całościową ulgę.

Zaletą jest możliwość indywidualnych domowych zabiegów, które umożliwiają pacjentowi prowadzenie intensywnego leczenia także poza placówką opieki medycznej.

Dużą zaletą jest też możliwość wczesnego wprowadzenia leczenia na początku wystąpienia dolegliwości oraz możliwość wykonywania przez dłuższy okres codziennych zabiegów.